رد کردن لینک ها

دنیا چه چیزهایی می تواند از استرالیا یاد بگیرد.

بزرگترین مشکلات جوامع پیشرفته

بزرگترین مشکلی که پیش روی آمریکا ، ژاپن ،انگلیس یا فرانسه هست چیست؟ نظرها متفاوت است، مشکلات کم کم در حال پدیدار شدن هستند، رشد پایین میانگین درآمد که باعث ناراحتی نیروی کار شده ،افزایش بدهی های دولت و افزایش میانگین سنی جامعه که فشار مالی زیادی را روی سیستم بهداشت و سلامت  و بازنشستگی وارد می کند. و در آخر مهاجرت است که باعث خشم و مقاومت حزب پاپولیست در آمریکا و سراسر اروپا است. یکی از بزرگترین زنگ های خطر، که فقدان همبستگی سیاسی در مورد چگونگی کنترل آن باعث نمایان شدن روز به روز آن شده است.

استرالیا، کشور ایده آل

میانگین و افزایش میزان درآمد، بدهی پایین عمومی، قیمت مناسب سیستم سلامت و همبستگی مردم و دولت برای پذیرش مهاجران ، آرزویی دور برای همه ی کشورهای ثروتمند است.

استرالیا

اکثر کشورهای غربی به سختی می توانند دورنمایی را تصور کنند که همه ی اینها را با هم داشته باشند. اما نیازی به تصور کردن نیست، این کشور خوشبختانه وجود دارد و آن استرالیا است.

شاید به خاطر اینکه ازهمه جا دور است یا فقط 25 میلیون جمعیت دارد، توجه را به خود جلب می کند، اما اقتصادش موفق ترین اقتصاد در کشورهای ثروتمند است. 27 سال رشد اقتصادی بدون رکود که رکوردی برای کشورهای توسعه یافته است. رشد فزاینده اش در این دوره تقریبا 3 برابر چیزی هست که آلمان توانسته تا به حال به دست بیاورد. میانگین درآمد چهار برابر سریعتر از آمریکا بالا رفته است. بدهی عمومی ، در نرخ 41% از تولید ناخالص ملی، کمتر از نصف انگلستان است.

قطعا شانس هم دستی در این کارداشته است ، داشتن منابع زیاد آهن، گاز طبیعی و نزدیکی نسبی به چین که این منابع را می بلعد به موفقیت این کشور کمک کرده است.

سیاست درست نیز باعث این موفقیت بوده است. بعد از آخرین رکود در سال 1991 ، دولت وقت سیاست سیستم سلامت و باز نشستگی را تغییر داد که به موجب آن قشر متوسط هزینه بیشتری پرداخت کنند و در نتیجه دولت استرالیا نصف شاخص OECDبه تولید نا خالص ملی را می توانست برای بازنشستگان صرف کند.

اشتیاق استرالیا برای پذیرفتن مهاجران

نزدیک به 29 درصد جمعیت استرالیا در کشور دیگر به دنیا آمده اند ( دو برابر نسبتی که در آمریکا است) نصف آنها یا مهاجر هستند یا از فرزندان مهاجران می باشند. بزرگترین منبع مهاجران نیز از آسیا هستند که به سرعت در حال تغییر دادن ترکیب نژادی هستند . در مقابل آمریکا، انگلیس یا ایتالیا که بسیار مهاجران کمتری را قبول می کنند، مردم و دولت آنها ضدیت بیشتری با ورود مهاجران دارند. ژاپن جایی است که ورود مهاجران خارجی ها و اقامت آنها حتی در تعداد کم یک تابو سیاسی است.

پذیرش مهاجران بین دو جبهه در استرالیا

در استرالیا هر دو جبهه سیاسی پذیرفته اند  که ورود مهاجران  برای یک اقتصاد سالم ضروری است. این دستاوردها البته بی نقص نیست. شرکت های سرمایه گذاری خصوصی که از طریق آنها استرالیایی ها موظف به پس انداز برای دوران بازنشستگی شده اند، دستمزد های زیادی را می گیرند که باعث می شود باز نشستگان کم در آمد تر از چیزی که باید، باشند.

استرالیایی ها مقدم مهاجران قانونی به کشورشان را گرامی می دارند و در مقابل کسانی که غیر قانونی سعی در ورود به استرالیا را دارند را به جزایر دور انتقال می دهند.

تغییرات لازم برای استرالیا

یک سری تفییرات هست که استرالیا باید انجام دهد، ساکنین بومی استرالیا از وضع نا مساعدی رنج می برند که تا به حال دولت ها برای رفع آن موفق نبوده اند. گرم شدن جهانی مشخصا صدماتی زیادی را وارد می کند برای مثال خشکسالی که هر سال بیشتر و سخت تر می شود و هنوزاسترالیا کاری برای کاهش گازهای گلخانه ایی انجام نداده است.

با این حال مثال استرالیا نشان می دهد تغییراتی که در جای دیگر غیر ممکن به نظر می آید، دست یافتنی شود. دموکرات های امریکا به بیشتر لوایحی که می خواهد هزینه های سلامت و بازنشستگی را کاهش دهد حمله می کنند، در استرالیا جناح چپ پیشروی این سیاست هاست. حزب کارگر مقدار مزایای بازنشستگی را افزایش می دهد که در حقیقت کارفرما ها مجاب به پرداخت آن هستند این حزب حداقل حقوق بازنشستگی عمومی را برای کسانی که نتوانستند پس انداز مناسبی داشته باشند نگه داشته است.

به همین ترتیب، کاملا امکان پذیراست که حمایت عمومی را از مهاجرت حفظ کرد، حتی مهاجرانی از کشورهایی با فرهنگ های متفاوت، ولی لازم هست که به شهروندان این حس القا شود که مرزها به خوبی کنترل می شود و برای همه رایگان نیست، البته همکاری در جناح های سیاسی لازمه این کار هست.

سیستم سیاسی استرالیا پاداشی به اسم میان گرایی را دارد. بر طبق قانون همه ی شهروندان مجاب به رای دادن هستند. از همین رو همه سیاستمدارن باید برای پیروزی در انتخابات میانه روی را پیشه کنند. سیستم رای گیری به صورت  امتیازی است، به این ترتیب که کاندیدا ها بر اساس میزان رای رده بندی می شوند به جای اینکه یکی از آنها تنها انتخاب شود که این در جهت کمک به میانه روی می باشد.

سیاست در استرالیا

آن چه واضح است این است که فایده ی این سیستم رای گیری در استرالیا  هر چه نمایان تر می شود،  مخالفان این سیستم بیشتر می شوند. رای دهندگان از بیشتر شدن تردیدشان در مورد موثر بودن کاندیداها می گویند. البته که دو جناح سیاسی صندلی هایی را به لطف سیستم انتخابی از دست نداده اند اما سهم آنها از رای 20 درصد کاهش پیدا کرده است.

از سال 1980 سیاستمداران با آگاهی از نا رضایتی رای دهندگان، دایما سعی در عوض کردن نخست وزیر می کنند به امید آنکه چهره جدید بتواند جایگاه حزبشان را در انتخابات افزایش دهد.

تعدادی در حزب حاکم لیبرال، البته نه نخست وزیر کنونی، شروع به درخواست برای کاهش پذیرش مهاجرن کرده اند که خراب کردن دهه ها تفاهم عمومی در جامعه می باشد.

و در آخر دنیا می تواند چیزهای زیادی را از استرالیا یاد بگیرد، و استرالیایی ها می توانند با یک جریان تازه تر و  پر انرژی تر ادامه دهند.

منبع خبر: economist

ترجمه: تیم اقتصادی هلدینگ جوادی

به گفتگو بپیوندید

بازگشت به بالای صفحه